سینما آزادی

آقای هفت رنگ

naghdcinemairan — Fri, 11 Dec 2009 20:11:08 GMT

قرار بود برویم خواب لیلا. بابا که گفت برویم بخندیم و گفت لازم نیست خودمان را بترسانیم و من یاد حرفهای فوق العاده رضا عطاران افتادم رفتیم آقای هفت رنگ (شهرام شاه حسینی). دوتایی می رویم سینما آزادی. از آنجا بلیط به دست سینما کانون. آخ که چقدر دلمان برای سینما کانون تنگ شده بود. اصلا این که تهش دلمان می خواهد برویم آقای هفت رنگ یک دلیل دارد: رضا عطاران.

پی نوشت: هفته پیش هم نیش زنبور را به همین دلیل دیده ایم و کلی راضییم:) شما هم نیش زنبور ببینید و مصاحبه چلچراغ و رویش را با رضا عطاران بخوانید. ممنون آقای عطاران. ممنون. به خاطر همه چیز. (عکس برای سریال کوچه اقاقیا است)

پی نوشت دو: کلی فیلم دیده ام؛ ماه وش را در اولین نمایشش در فرهنگسرای هنر و هرچی تو بخوای را نیمه شب در نمایش خانگی و یک سری فیلم هم شبانه با لب تاب در تخت دوباره و دوباره دوره کرده ام شامل: درباره الی...، چه کسی امیر را کشت؟، نفس عمیق، شبهای روشن، جایی دیگر و هم اکنون رخساره زیر بالشتم است.

کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد

naghdcinemairan — Wed, 02 Dec 2009 18:45:18 GMT

دارم دنبال کلمه و جمله می گردم که بگویم من از گربه های ایرانی خبر دارم. همین.

محاکمه در خیابان

naghdcinemairan — Fri, 13 Nov 2009 08:52:18 GMT

مسعود کیمیایی برای من و نسلم از سربازهای جمعه شروع می شود و با حکم و رئیس ادامه پیدا می کند و این روزها هم محاکمه در خیابان... دنیای تمام این فیلمها از من دور است اما نمی توانم از کنارشان بگذرم.

پی نوشت ۲۶/۸/۸۸: مگر قرار نبود تنهاتر نشوم؟ خانم خردمند روحتان شاد.

naghdcinemairan — Tue, 10 Nov 2009 16:02:23 GMT

مسعود رسام، امیر قویدل و مهدی سحابی با هم می روند. بعد هم می گویند بهروز بقایی حال خوشی ندارد...
آنوقت من پر می شوم از لحظه های خانه سبز
یاد رخساره می افتم که چقدر دوستش داشتم
بارون درخت نشین با آن ترجمه محشرش صفحه صفحه در ذهنم ورق می خورد
و
دعا می کنم که تنهاتر نشوم.

پاتو زمین نذار

naghdcinemairan — Fri, 06 Nov 2009 10:00:18 GMT

به دوستم قول داده ام در مورد خاطره خوش دیدن پاتو زمین نذار (ایرج قادری) و اینکه چقدر خندیدیم و عجب فیلمی بود و عجب فیلم دیدنی در وبلاگم بنویسم. سر قولم هستم. اگر وقت شد می نویسم. اگر وقت شد...

پی نوشت: وقت که نشد...

روز هشتم

naghdcinemairan — Fri, 30 Oct 2009 07:41:18 GMT

من نه بانک دارم، نه مغازه، نه واحد تجاری و نه هیچ چیز دیگری که به مناسبت ۸/۸/۸۸ افتتاحش کنم. نه سیم کارت ایرانسل دارم که آهنگ پیشواز رایگان بگیرم و نه شبکه ای که به مناسبت امروز هر دو ساعت یک تله فیلم برای مردم پخش کنم و در میان هر تله فیلم هم تصویر زنده حرم را نشان دهم.

من یک وبلاگ دارم که حیفم می آید این ۸/۸/۸۸ که تولد هشتمین امام شیعه است درونش ثبت نشود. یک وبلاگ که بعد از سه سال دوست دارم در این تاریخ هم درونش چیزی نوشته باشم. همین و این بهترین است و خدا رو شکر.

پی نوشت: سهم من هم از این همه برنامه فقط تله فیلم روز هشتم بود که دوستش نداشتم.

صداها

naghdcinemairan — Fri, 23 Oct 2009 18:58:18 GMT

بالاخره اکران فرهنگی هم در ایران (یعنی تهران) آغاز شد. دیشب به دیدن صداها در سینما آزادی رفتم. از نیمه، فیلم چهار پنج مرتبه قطع شد و تا مدتی هم صدایش خراب بود. امشب هم که آمده ام اینجا و می بینم همه حسابی از نحوه اکران شاکی هستند. به قول مادرم تازه از نمایش خبری ندارند که به خاطر تاخیر و صدای بد و پرش فیلم نیمی از تماشاگران دیشب سالن را ترک کردند. باز هم باید یادآور شوم که همه چیزمان عجیب به همه چیزمان می آید!

پی نوشت:
دلم برای خودم حسابی تنگ است...

روابط

naghdcinemairan — Thu, 15 Oct 2009 14:41:18 GMT

دوست داشتم وبلاگی گروهی داشتیم که مخصوص دیدن فیلمهای دیده نشده بود؛ فیلمهایی که تعدادشان در ایران کم هم نیست. مثلا این تله فیلم روابط (ایرج کریمی) که این روزها وارد شبکه نمایش خانگی شده کار خوش ساختی است. کشف روابطش حوصله می خواهد و خوب ذهن تماشاگر را مشغول می کند. فیلمهای زیادی هستند که گم شده اند. دوست دارم پیدایشان کنم و ازشان بنویسم اما فعلا وقتی نیست. این روابط هم یک کشف کوچک بود میان این همه مشغله درسی و کاری و ذهنی. وقتی کردید ببینیدش. پیشنهادی هم دارید بگویید.

پی نوشت: راستی حال شما چه طور است؟ حال من که اصلا خوب نیست.

پی نوشت دو: وقت نوشتن ندارم. این شمس العماره را داشته باشید. برفتم بر در شمس العماره، شرح حالیست از شمس العماره.

پی نوشت شخصی: می آیم و وبلاگ یکی از بهترین دوستانم را از لیست وبلاگ دوستان پاک می کنم، نمی خواهم دیگر نوشته هایش را بخوانم... می خواهم باز هم با هم دوست بمانیم.

کتاب قانون

naghdcinemairan — Fri, 09 Oct 2009 15:47:43 GMT

عکس العمل

naghdcinemairan — Thu, 08 Oct 2009 08:35:18 GMT

دیشب تدوینش تمام شد. یعنی فیلم حاضر شد و درست ساعت ۷ نسخه دی وی دیش توی دستم بود. مدتی که برای تدوین نشسته بودیم و پلان های اضافه را حذف می کردیم و می چسباندیم و نظر می دادیم و تیتراژ نسبتا ضعیفی را هم که نیمش تقصیر خودم بود با پیشنهاد آقای رضایی درست می کردیم هنوز نمی فهمیدم فیلم چه طور شده. خب حق هم داشتم، بی هیچ تجربه ای در کار چه نظری می توانستم بدهم.

کار تمام شد و بالاخره برای اولین بار از ابدا تا انتهای عکس العمل را دیدم. بار اول گیج بودم که چه بود. بعد فکر کردم دو پلانش مصنوعی درآمده. حس کردم نکند آخرش تیتراژ طولانی شده و این بار آخری که همین چند لحظه پیش دیدمش از پایان فیلمنامه که در گروه ۱۵ نفریمان برایش رای گیری کرده بودیم خوشم نیامد.

عکس العمل اولین فیلم کوتاه من است. یک تجربه خوب با کلی روزها به یاد ماندنی. کار بدی نشده. دو - سه تا پلان عالی دارد که واقعا دوستشان دارم و تقلبهایش همه شبیه چیزهایی است که خودمان روزهای امتحان دیده ایم یا گاهی انجام داده ایم. می دانم بارها و بارها باز هم فیلم را می بینم و هر دفعه بیشتر دقت می کنم که یک ایرادی گیر بیاورم و یادم نگه دارم که در کارهای بعدیم تکرارش نکنم اما بی صبرانه منتظر دیده شدنش هستم (البته با یک دلشوره کوچک) تا بفهمم سلیقه های مختلف چه می گویند. من که می گویم یک تجربه خوب:)