| تبليغات | X |
|
بار دیگر سینمایی که دوست می داشتم
|
|
|
هفت روز است، شاید هم بیشتر. نمی دانم. نمی توانم با دیدن فیلمها پر شوم از واژه ها و حرفها و بیایم اینجا... بیایم و بنویسم. حتی همین الآنش هم بی هیچ اندیشه ای برباد رفته (صدرا عبدالهی) را بهانه کرده ام و دارم دستم را روی این دگمه ها فشار می دهم. بی هدف. بیست و دوم خرداد، وقت انتخابات تمدید می شد از ۶ به ۸ از ۸ به ۱۰ و من می خواستم زودتر بگذرد که رفتم درباره الی دیدم. دوباره دیدم. بیرون که آمدم فکر می کردم مثل همیشه تمدید شده تا ۱۲. نشستم پشت کامپیوتر تا درباره الی بنویسم. ساعت ۱۲ بود حدودا... نتایج اعلام شده بود... این روزها یزدم، می نشینم و فیلم می بینم و کتاب می خوانم و فکر می کنم. فکر می کنم... فکر می کنم عجب تابستانیست... پی نوشت: فکر نکنم توقعی باشد که در این بی حوصلگی از دیدن احضارشدگان (آرش معیریان) و خواستگار محترم (داود موثقی) بنویسم.
+
تاريخ یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 16:40 نويسنده سینما آزادی
|
یک صفحه می نویسم از این سه روز، از بیستم خرداد و پایان امتحانات و سنگینی هندسه... از سرنوشت کارنامه ای که نمی دانم با کدام دست می گیرم، از انتخابات و... می نویسم از آنچه در من و دور من می گذرد اما همه چیز می رود و نابود می شود پیش از آنکه این دکمه نارنجی "ثبت مطلب و بازسازی وبلاگ" را فشار دهم... از میان آن همه نوشته فقط نا دارم که دوباره از این حماسه حضور بنویسم که امروز واقعا حماسه ایست پرشور ... ببخشید اگر آنقدر مرا حسی نیست تا از دیدن چند روز بعد...(نیکی کریمی) دوباره بنویسم؛ هرچند آنچه هم نوشته بودم حکایت بی حسی بود که فیلم در تمام مدت به بیننده القا می کند... فعلا ذهنم به سینما نمی رود و درگیر چند روز بعد است... درگیر نمره هندسه و کارنامه و رییس جمهور کشور.
+
تاريخ جمعه بیست و دوم خرداد 1388ساعت 17:44 نويسنده سینما آزادی
|
یکربع به دوازده از لای فرمولها و ساختارهای شیمیایی خودم را می کشم بیرون تا مثل همیشه سروقت به تولدت برسم. به لحظه شروع ۴ خرداد؛ اما تمام تلفنها قطع اند و هیچ جوری نمی شود به این دنیای مجازی راه پیدا کرد. کم کم جمله تمام خطوط اشغال است به بوق اشغال تبدیل می شود و این لحظه دیگر دقایقی از سه سالگیت گذشته اما من صبر می کنم تا این بوقهای اشغال هم آزاد شود و صدای کانکت شدن بیاید. سینما آزادی، تبریک می گویم سه ساله شدنت را. تو هم متولد این خرداد پرحادثه ای؛ برای من بهترین حادثه اش. تولدت مبارک سینما آزادی، وبلاگ سه ساله من... تولدت مبارک.
+
تاريخ دوشنبه چهارم خرداد 1388ساعت 0:19 نويسنده سینما آزادی
|
|
تسلیت... تسلیت... تسلیت
شما که غریبه نیستید نامه رسان نوشته های من در دنیای واقعی
یه آدم معمولی آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 از گوشه کنار
ناتور |
