چند روزی از اوایل سال جدید را مهمان شیرازی های عزیز بودیم  و به دلیل شلوغی شهر نتوانستیم وارد خیلی از جاهای دیدنی شویم؛ برای همین هم سری به سینمایش زدیم... سینما سعدی زن دوم ( سیروس الوند ) داشت؛ فیلمی که بعد از مدت ها دارد در سینمای ایران داستانش را درست روایت می کند، داستانی که جدا از ایرادهایش ارزش گوش کردن و دیدن را دارد.  

پی نوشت: پست آخرین نوشته سال را به اولین نوشته سال جدید منتقل کردم. سال نو مبارک!

آخرین نوشته سال ۱۳۸۶:

روزهای آخر سال هست؛ همه خانه ها سفره هفت سینشان را می چینند... پس سینما آزادی هم مشغول شد؛ مشغول چیدن هفت سین سینمای ایران:

- سیدی قاچاق: اولین سین سفره هفت سین، امسال سینما را تا پای نابودی پیش برد.

- سنتوری: فیلم جنجال برانگیز جشنواره پارسال با پروانه نمایش و بعد از حدود یک سال حرف و نظر در اواخر هشتاد و شش به صورت قاچاق در دسترس عموم قرار گرفت.

سینما آزادی: بهترین سین سالهای اخیر سینمای ایران؛ بعد از ده سال در سال هشتاد و شش دوباره به جمع سینماهای تهران پیوست... قدمش مبارک.

سالن های سرد: قطع گاز سینماها باعث شکایت تماشاگران و افت فروش فیلمها شد.

سریال های سینمایی: امسال سریالها و تله فیلم های بسیاری از کارگردانان سینما در تلویزیون به نمایش درآمد؛ سالی برای رونق تلویزیون.

سرگیجه: فیلمی که به گفته کارگردانش قرار بود به مانند کازابلانکا ماندگار شود اما...

سالاد فصل جشنواره ای: جشنواره امسال مخلوطی بود از فیلمهای ساده؛ که یا چیزی برای گفتن نداشتند و یا از کمی نوآوری و هنر خبری نبود... یک جشنواره ساده و سوت و کور.

سال تمام شد؛ چیزهای زیادی بر سر سفره سینمای امسال می توان گذاشت. حیف که با سین شروع نمی شوند! سال تمام شد؛ سالی پر از ماجرا و بحث و خبر. آنقدر که نمی دانم اتفاقی مانده تا سال دیگر بیفتد یا نه؟! سال تمام شد؛ لحظه سال تحویل؛ تنها التماس دعا...